KRYSTYNA SZULC

ZESPÓŁ SZKÓŁ NR 1 Z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI
KĘTRZYN

 

 

PROGRAM SUPER WIEWIÓRKA, KLASY I- III

 

 

 

 

Założenia programu

Duże narażenie dzieci na różnego rodzaju wypadki, stały się bodźcem do stwo­rzenia niniejszego programu opierającego się na zagadnieniach:

 

·       pierwszej pomocy i bezpieczeństwa — konieczność wprowadzenia małych dzieci w za­gadnienia bezpieczeństwa,

·       higieny — konieczność kształtowania u dzieci właściwych nawyków higienicznych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób,

·       w związku z narastającą falą przemocy na świecie i brutalizacją życia, pojawia się konieczność pokazania dzieciom pozytywnych wzorców zachowań w celu kształtowa­nia postaw tolerancji i wrażliwości,

 

·       w związku z wejściem Polski do Unii Europejskiej — konieczność przygotowania dzieci do integracji europejskiej.

 

 

Cel strategiczny programu

Wzmocnienie procesu edukacji, kształcenia oraz wychowania dzieci w wieku  wczesnoszkolnym.

 

 

Cel operacyjny

Wykształcenie nawyków dbałości o bezpieczeństwo, higienę, tolerancję i pomoc potrze­bującym u dzieci w wieku wczesnoszkolnym.

 

 

Oczekiwane efekty

U dzieci uczestniczących w programie ukształtowana została:

·       postawa cechująca zachowania bezpieczne podczas nauki, zabawy i odpoczynku,

·       postawa przestrzegania zasad bezpieczeństwa komunikacyjnego,

·       postawa przestrzegania nawyków higienicznych i dbałość dzieci o higienę osobistą,

·       umiejętność udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach,

·       znajomość numerów alarmowych i umiejętność prawidłowego korzystania z nich,

·       znajomość i umiejętność posługiwania się podstawowymi materiałami opatrunkowymi,

·       umiejętność racjonalnego zachowania i współpracy z rówieśnikami, osobami dorosły­mi i personelem medycznym przy wypadkach,

·       postawa przestrzegania zasad pro zdrowotnych — zwiększenie udziału w diecie dziecka o 30% spożycia owoców i warzyw jako źródła witamin,

·       postawa niesienia bezinteresownej pomocy drugiemu człowiekowi,

·       postawa przejawiania wrażliwości, tolerancji oraz walka z dyskryminacją u dzieci,

·       poczucie współistnienia z innymi narodami europejskimi.

                               

 

Zadania programu

·       Przeprowadzenie bloku zajęć edukacyjnych dla dzieci w wieku  wczesnoszkolnym.

 

 

Harmonogram spotkań

Ø    Poznajmy się — prowadzący i grupa.

Ø    Pierwsze spotkanie  z Czerwonym Krzyżem — przedstawienie organizacji, informacja o znaku czerwonego krzyża i o jego ochronie.

Ø    Do szkoły — przedstawienie podstawowych zasad ruchu dro­gowego i zasad bezpieczeństwa na drodze.

Ø    Na wycieczce w lesie — poznanie zasad właściwego zachowania się w lesie.

Ø     Czyścioszek — podstawy zdrowego stylu życia i higieny.

Ø    Na placu zabaw — podstawy udzielania pierwszej pomocy przy urazach pow­stałych podczas zabaw.

Ø    Myjemy zęby — zasady higieny jamy ustnej.

Ø    Rysujemy – plecy prostujemy — prawidłowa postawa przy codziennych zajęciach.

Ø     Ubieramy się — jak zapobiegać chorobom zakaźnym w okresie jesienno-zimowym.    Ubieranie się stosownie do pory roku.

Ø    Ratowniczek — nauka wzywania pomocy, korzystania z telefonów alarmowych w przypadku niebezpieczeństwa.

Ø    Dobrze się zachowujemy — pomaganie osobom starszym, słabszym oraz młodszym dzieciom.

Ø    Niebezpieczne zabawy zimą— niebezpieczeństwa związane z zabawami na śniegu i lodzie.

Ø    Mała kuchareczka — niebezpieczeństwa czyhające w kuchni.

Ø    My i obcy — niebezpieczeństwa w kontaktach z obcymi ludźmi.

Ø    My i nasi przyjaciele — nauka tolerancji wobec ludzi innych ras, narodowości, przekonań, wyznań itp.

Ø    Europejczyk — przygotowanie dzieci do życia w zintegrowanej Europie. 

Ø    Zakończenie i podsumowanie spotkań .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pomoce dydaktyczne

·       Poradnik metodyczny.

·        Kolorowanki dla dzieci.

·       Gry

·       Wycinanki

·       Kredki, mazaki, farby

·       Papier biały i kolorowy

·       Nożyce, klej

·       Pacynki

·       Scenografie do przedstawień

 

 

Monitoring i ocena

Monitoring i ocena programu nastąpi poprzez:

·       ocenę sprawozdań kwartalnych z realizacji programu dokonywaną przez koordynatora,

·       analizę i ocenę ankiet dla  wychowawców szkolnych,

·       analizę stanu uzębienia dzieci,

·       analizę statystyk policyjnych i strażackich oraz statystyk służby zdrowia dotyczących wypadkowości wśród dzieci.

 

 

Dokumentacja

W czasie programu prowadzona będzie następująca dokumentacja:

·       dziennik zajęć z listą dzieci uczestniczących w programie,

·       kwestionariusz oceny wypełniony przez opiekuna

·       zdjęcia,

·       dyplom dla dziecka uczestniczącego w programie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ZAJĘCIA:

 

NA WYCIECZCE W LESIE- POZNANIE ZASAD WŁAŚCIWEGO ZACHOWANIA SIĘ W LESIE.

 

Cel:

Ø    Zapoznanie dzieci z owocami leśnymi i mieszkańcami lasu

Ø    Uświadomienie niebezpieczeństw i skutków wynikających z nieostrożności na leśnej wycieczce

Ø    Zapoznanie z zasadami bezpieczeństwa w lesie

Ø    Uświadomienie dzieciom roli przyrody w życiu człowieka

 

Po zajęciach dzieci wiedzą:

Ø    Kto mieszka w lesie

Ø    Jakie owoce i rośliny można znaleźć w lesie

Ø    Kiedy można zbierać leśne owoce

Ø    Czym może się skończyć nieodpowiednie zachowanie  na wycieczce w lesie

Ø    Jakie są zasady zachowania w lesie

Ø    Do lasu wolno wchodzić tylko pod opieką starszych

Ø    Jak ważna jest przyroda w życiu człowieka

 

Po zajęciach dzieci potrafią:

Ø    Odpowiednio zachowywać się w lesie

Ø    Powiedzieć jakie rośliny możemy znaleźć w lesie i jakie zwierzęta w nim mieszkają

Ø    Rozróżnić rośliny i owoce trujące od nietrujących

 

Metody pracy:

Ø    Opowiadanie

Ø    Pogadanka

Ø    Oglądanie zdjęć , obrazków , ilustracji

Ø    Inscenizacja bajki  “Czerwony Kapturek”

 

Czas: 2 godziny lekcyjne

 

Przebieg zajęć:

 

1.     Rozwiązywanie rebusów związanych z tematyką leśną .

 

2.    Rozmowa wprowadzająca:

 

Ø    Czy byliście kiedyś w lesie?

Ø    Co to jest las?

Ø    Jakich znacie mieszkańców lasu?

Ø    Jakie rośliny możemy spotkać w lesie?

Ø    Czy lubicie chodzić do lasu?

 

Dzieci odpowiadają na pytania, prowadzący pokazuje zdjęcia, ilustracje, rysunki lasu, zwierząt, roślin.

 

3.    Zabawa: “ Stary niedźwiedź mocno śpi”

 

4.    Opowiadanie:

Prowadzący opowiada  historię Oli , dzieci patrzą na ilustrujące ją obrazki :

Ø    Pan grozi palcem Oli, gdy ta zrywa nieznane jagody. W tym czasie inny chłopiec oddala się od grupy.

Ø    Chłopiec płacze, bo zgubił się w lesie. Nadchodzi Ola z panem.

 

Pewnego razu Ola wraz z innymi dziećmi i panem wychowawcą poszła na wycieczkę do lasu. Szli sobie ścieżką i rozmawiali, kiedy nagle na dróżce przed nimi ukazał się zając z długimi uszami. Ola z radości klasnęła w ręce, ale szarak uciekł. Potem zobaczyli wiewiórkę, która skakała po drzewach wymachując rudą kitą. Widzieli też jeża tupiącego wśród liści. W pewnej chwili Ola zobaczyła czerwone kulki, które chciała zerwać i zjeść. Gdy pan zobaczył co Ola chce zrobić pogroził jej palcem. Powiedział, że niektóre owoce leśne są niedobre, nie wolno ich zrywać i jeść, gdyż może po nich boleć brzuch. Obiecał, że pokaże dzieciom, które owoce mogą zjadać w lesie. Tego dnia Ola nazbierała dużo malin i leśnych jagód. “ W domu zjemy je z cukrem ”- powiedziała. Znalazła nawet dwa grzybki z czerwonymi, nakrapianymi kapeluszami, ale pan powiedział, że to są trujące muchomory.

Nie pozwolił ich jednak zniszczyć, ponieważ takie grzyby zdobią las i mogą je jeść niektóre zwierzęta. Dziewczynka nauczyła się też, że las to mieszkanie zwierząt i ptaków. My jesteśmy w lesie gośćmi i dlatego powinniśmy zachowywać się tak, aby im nie przeszkadzać. Ola nauczyła się również, że nie można oddalać się od grupy, ponieważ łatwo jest się zgubić, a potem bardzo trudno odnaleźć drogę do domu.

 

5.    Rozmowa na temat usłyszanej historii.

 

Ø    Co zrobiła Ola w naszym opowiadaniu?

Ø    Dlaczego nie wolno tak robić?

Ø    Dlaczego chłopiec na obrazku płacze?

Ø    Co złego może nam się przydarzyć w lesie?

Ø    Jak należy się zachowywać w lesie?

Ø     Czego nie wolno robić?

Ø    Dlaczego?

Ø    Czym to grozi?

Ø    Jakich zasad należy przestrzegać, aby wycieczka do lasu była wesoła i bezpieczna?

 

6.    Kolorowanie obrazków dotyczących opowiadania.

 

7. Oglądanie na wideo filmów z serii “ Miś Uszatek”.      

·       “Przepraszam”

·        “Iskierka”

 

8.    Rozmowa na temat zachowania Misia i Króliczków w lesie.

 

9. Przygotowanie inscenizacji . Przedstawienie bajki klasom pierwszym.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

INSCENIZACJA                                           ”CZERWONY KAPTUREK”

 

 

 

Dziecko 1 :

Na samym krańcu świata,

W miasteczku pośród łąk,

Dziewczynka żyła śliczna jak polnej róży pąk.

W czerwonym swym kapturku,

Biegała po podwórku,

Tańczyła i śpiewała i mamie pomagała.

 

Mama:

Córeczko moja mała, bądź dobra i kochana,

Do babci idź przez las. Zaniesiesz jej obiadek.

Nie boisz się? Dasz radę? Do domu wróć na czas.

 

Kapturek:

Mamusiu droga moja, wszak to jest mama twoja.

Więc pójdę tam z ochotą przez wielki las piechotą.

 

Dziecko II:

Kapturek szedł i śpiewał................

 

Kapturek :

Śpiewa piosenkę “Chodzi po lesie pogodna jesień...”

 

Dziecko 2 :

Szumiały cicho drzewa,

wiaterek dmuchał w twarz.

Wtem z krzaków wilk wyskoczył ,

dziewczynce spojrzał w oczy i spytał ...

 

Wilk:

Jak się masz? Co robisz sama w lesie?

Do babci obiad niesiesz? Jest w domku, na polanie?

Nazbieraj kwiatków dla niej.

Dziecko 3 :

Kapturek zrywał kwiatki, wilk ruszył zaś do chatki.

Babunię chwycił w pół i połknął jak jabłuszko.

Wgramolił się na łóżko. Brzuszysko miał jak wół.

Gdy zjawił się Kapturek, wilczysko ujrzał bure.

Pomyślał , że to babcia usnęła w swoich kapciach.

 

Kapturek:

Babuniu to ja twoja wnusia, przysłała mnie tutaj mamusia.

Mam dla ciebie obiadek i słoiczek marmoladek.

 

Wilk:

Dziecinko podejdź no do mnie szybciutko,

stań koło mnie blisko, bliziutko.

Niech moje stare oczyska popatrzą na ciebie z bliska.

 

Kapturek:

Babuniu moja kochana cóż to za wielka zmiana.

Twoje oczy duże takie , a ręce kosmate jakie!

 

Wilk:

Oj wnuczusiu chorowałam dlatego się pozmieniałam.

Podejdź do mnie szybko, nie denerwuj mnie rybko!

 

Kapturek:

Babuniu moja droga twoja mina taka sroga.

A zęby jak zębiska, boję się patrzeć z bliska.

 

Wilk:

Masz rację mój kwiatuszku

babunia jest w mym brzuszku.

Zjem robaczku i ciebie ,

Będziecie obie w niebie.

 

Dziecko 4 :

Nie czekał ani chwili i połknął moi mili

Panienkę, kosz i dżem.

Zwyczajem łakomczuchów

poklepał się po brzuchu i zapadł w słodki sen.

Weselszą zróbcie minkę

bo babcię i dziewczynkę uwolnił dzielny drwal.

 

Drwal:

Rąbałem w lesie drzewa, ptaszek wesoło śpiewał,

Gdy nagle, niespodzianie usłyszałem wołanie.

Do wilka wymierzyłem i szybko odpaliłem.

Brzuch nożem rozpłatałem, kobietki uratowałem.

A zwierzak pozszywany ,liże gdzieś w lesie rany.

 

Dziecko 5:

To już bajki koniec. A morał?

Może sami go gdzieś znajdziecie.

A do tej pory unikajcie nieznajomych,

nawet, gdy zabłądzicie w lesie.

Spacerujcie zawsze w gromadzie.

Tak bezpieczniej jest i weselej.

A piosenki śpiewa się wówczas

Głośniej, melodyjniej i śmielej.

 

Wszyscy aktorzy razem:

Śpiewają piosenkę .